Welke tradities of technieken zet jij verder in 2016?

Al jaren mogen kinderen nog een keer op de draaimolen als ze de flosj trekken, werken muzikanten en dansers zich in het zweet om hun techniek bij te schaven en verfijnen ambachtsmensen hun vakmanschap. Generatie na generatie tappen we moppen in ons eigen dialect, vieren we carnaval, spelen we krulbol, petanque of Kubb in het park, enzovoort.

In onze hoofden gaat ‘geschiedenis schrijven’ gepaard met grootse gebeurtenissen, woorden en daden. Maar geschiedenis schrijven zit ook in de kleine dingen. Of we nu om frietjes gaan naar het frietkot, Nieuwjaar of Pesach vieren, of in de Zinnekeparade lopen: dag in dag uit schrijven we samen geschiedenis. Bewust of onbewust. Door de dingen die we doen en blijven doen.

#ikschrijfgeschiedenis vestigt de aandacht op de rijkdom aan levende tradities en technieken in Vlaanderen en Brussel door ‘het gewone’ in de kijker te zetten. Wat voor ons vanzelfsprekend lijkt, is niet altijd zo gewoon. Van meubelmaker tot witloofteler, van mimespeler tot bruid, en van schapenherder tot accordeonist: iedereen schrijft geschiedenis.

Doe mee

#ikschrijfgeschiedenis roept iedereen op zijn/haar traditie of techniek te vieren. Hoe? Door foto’s of filmpjes te delen op www.ikschrijfgeschiedenis.be of via sociale media met #ikschrijfgeschiedenis. Niet enkel om de traditie zelf in beeld te brengen, maar vooral om te tonen hoe elk op zijn eigen manier zijn steentje bijdraagt. Voor of achter de schermen, als toeschouwer, doener of facilitator. Wie een foto oplaadt via de website kan bovendien van zijn inzending een persoonlijke affiche maken en mee de boodschap verspreiden. De campagne wil zo een actueel, levendig en divers beeld schetsen van het ‘immaterieel cultureel erfgoed’ in Vlaanderen en Brussel anno 2016.

Meer info

Het vieren en vrijwaren van culturele diversiteit in de wereld was begin deze eeuw een van de drijfveren voor het realiseren van de UNESCO-Conventie voor het borgen van immaterieel cultureel erfgoed (2003). Ook in Vlaanderen wordt de voorbije jaren, in het zog van dat internationaal beleidsinstrument, actief rond immaterieel cultureel erfgoed gewerkt. Er werd een Vlaams beleid uitgezet dat de waarde van dit erfgoed benadrukt en de zorg ervoor stimuleert. Tal van organisaties, professionelen en vrijwilligers, tekenden er al op in. Van Aalter tot Zelzate, Antwerpen tot Hasselt en Brussel. Van vertelcultuur tot dans, muziek, theater, feesten, rituelen, eetcultuur, kweek- en landbouwtechnieken en ambachten. Meer weten over immaterieel cultureel erfgoed, de UNESCO-Conventie 2003 en het Vlaams beleid voor immaterieel erfgoed? www.immaterieelerfgoed.be

Geplaatst in Projecten.